Yalnızlığımda
boğuluyorum
Çok yorgunum galiba
sızıyorum
Durmuş öylece
arkandan bakıyorum
Sana değil de
yalnızlığa kızıyorum
Perdelerin ardında
yaşayan
Yaraları durmaksızın
kanayan
Tutmuş kendiyle
savaşan
Bir hayale gidiyorum
Güneşi unutmuşum
Karanlıktan korkarken
Ben kimdim unutmuşum
Bir hayalden kaçarken
Şarkılar kesilmiş
çoktan kulağımda
Acılarım tükenmiş
yokluğunda
Silinmiş tüm hatıralar
Kalmamış hafızamda
Kan damlamış gittiğin
yollara
Sarılmışsın işte
sende başka başka kollara
Yazık olmuş bak
gözümdeki yaşlara
Yine benzeme vakti
geldi ayyaşlara
Unutma Acılara merhem
olmaz ihanet
Öleni diriltmez hiç
bir cinayet
Bilirsin belki bu
eski bir kehanet
Şeytana ödenmez ki kurtuluş
için kefaret.
MENDAX
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder