Sayfalar

6 Nisan 2012 Cuma

RENKSİZLİK



Büyük savaştan yeni çıkmış bir şehir kadar harap
Yürüyorum kızgın çölde hedefimse bir serap
Dindirmiyor acıları içtiğim şişelerce şarap
Biliyorsun etmiyor bin günahtan bir sevap

Batıyorum her nefeste daha da derinlere
Her hamlem boşuna, uğraşlarım nafile
Yürür durur sürekli bitmez ki bu kafile
Zaman dönüşüyor her an amansız bir katile

Yüzüm düşmüş ayaklarımın dibine
Tek resmin de solmuş gömleğimin cebinde
Toprak kokusu sinmiş hayallere bile
Şimdi kalmış bana bir tutam saç sadece

Gömülsün bu koca şehir ölüm sessizliğine
Güneş doğmasın boyanalım renksizliğe
Canım yanıyor dayanamam ki hasretine
Son veriyorum bu gece bu kanlı sensizliğe

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder